229. Het is begonnen

Zoals vanouds heb ik de afgelopen dagen (zeg maar week!) niet zo goed geslapen. Veel te vroeg wakker en de gedachten komen vanaf seconde 1 één voor één in me op (en ik kan me ook nog heel goed voorstellen dat tijdens het slapen die gedachten er ook allemaal zijn). Ik weet het, dit is niks nieuws, en het gebeurt regelmatig … vaak … altijd. Maar handig is het niet, juist omdat je fit aan zo’n nieuw avontuur wilt beginnen. Nou, zo voel ik me niet helaas! 😟

Is het stress? Nee, dat niet 
Is het spanning? Natuurlijk wel een beetje. Ga toch weer iets nieuws doen.
En het is ‘gewoon’ mijn "dat en dat en dat nog moeten/willen doen".
Maar hoe dan ook: het weerhoudt me er tot nu toe nog steeds niet van om zulke dingen niet meer te ondernemen! 
(en ja, het voordeel van vroeg wakker zijn is dat je wel veel kunt doen. En daar houd ik dan ook wel weer van! 😂)

Iets over half 9 kwam chauffeur Marcel netjes de oprit oprijden om me naar Den Bosch te brengen. 
En ja, je zou het op deze foto misschien niet zeggen, maar ik zat echt relaxed in de auto. Zo slecht reed Marcel nou ook weer niet! 😂

En het was uiteindelijk maar goed dat we eerder waren vertrokken, want in de tussentijd was het bij Den Bosch achter aansluiten. Maar we waren perfect op tijd op het station. 

SinterPiet had in de tussentijd als bedankje nog iets verstopt in de auto 😁

Het kost natuurlijk iets meer tijd om op het perron te komen met een fiets en volle bepakking. De normale trappen zijn dan niet echt de beste manier. Dus op zoek naar de dienstdoende liften. Maar dat ging redelijk soepel moet ik zeggen.

In Utrecht had ik tijd genoeg om naar het andere perron te ‘liften’. Want met drie minuten overstaptijd had ik het echt niet gered. 

En dan kom je uiteindelijk aan in Groningen, en dan denk je: hmmm, over een paar uur ben ik hier weer. 
Kan ik niet gewoon een fotootje van internet plukken en zeggen dat ik in Pieterburen ben geweest? 😁
Nee, nee, zo doen we dat natuurlijk niet! Ik ga wel de gehele route fietsen! 

En dus: eerst op weg naar station Baflo! (dat het overstappen in Groningen helaas toch iets meer tijd kostte en dat ik daarom de eerstvolgende trein had gemist, is even terzijde. Oftewel: een half uur moeten wachten, want zo vaak gaat er geen trein naar deze wereldstad 😅) 

In Baflo de fietskleertjes aan en na 8 kilometer zag ik het bordje 'Pieterburen'. 

En dan ook maar even gelijk het bewijs: het beginpunt van het Pieterpad!

En toen was het moment dan toch echt daar: start de route!! 

Maar jammer genoeg ging het iets minder soepeltjes dan gehoopt: er stond een stevige windkracht 4 tegen en aan de kust en op het platteland is er geen enkele beschutting! Dus ik zal eerlijk bekennen: het was zwaar! 

Mijn idee was om op dag 1 de eerste kilometers te fietsen, "zodat ik alvast wat op pad zou zijn". Nou, dit had ik niet helemaal bedacht...

Nog een paar foto's van onderweg: de Ijzeren Wadloper. Stond eerst in de haven van Pieterburen, maar is door onbekenden in 2008 als oudejaarsstunt verplaatst 🤣

Effe wachten voordat ik de brug over kon:

Dwars door Groningen (sorry, geen foto's. Om 5 uur 's middags is het daar best wel druk 😁 Én ik wilde naar 'huis')

Bijna bij de eindbestemming:

Uiteindelijk kwam ik moegestreden bij de B&B aan. Geen overdreven luxe, maar goed voor 1 nachtje:

Na een lekkere warme douche heb ik bij de buurtsuper (de AH 😄) een gezonde salade gekocht, ter compensatie van de pepernoten en koekjes die ik ervoor had gegeten. 🤪

Nou, kaart 1 en 2 kan ik afstrepen. Nog 18 te gaan… 😊