164. Efkes terug

Afgelopen weekend waren we in Zeeland voor verschillende familiebezoekjes.

Tegelijkertijd was het ook een mooie gelegenheid om weer eens samen met Bas een rondje door het Zeeuwse landschap te gaan fietsen. En deze keer met een wel heel toepasselijke bestemming: Turkije! 😎
Ok, ok, je schrijft het net iets anders, maar net als de ‘Amerika/America’-combinatie afgelopen juni wilde ik dit vakantiejaar ook het gehucht Turkeye in Zeeuws Vlaanderen op de fiets bezocht hebben.

Hoe komt dit gehucht eigenlijk aan zijn naam?
Tijdens de Tachtigjarige oorlog was de stad Sluis in handen van de Spanjaarden. Begin 1600 maakte print Maurits een eind aan deze bezetting. De verslagen Spaanse troepen trokken weg en lieten veel galeislaven achter, onder wie een groot aantal moslims uit het Ottomaanse Rijk, aangeduid als Turcken. De Staten-Generaal besloten deze slaven vrij te laten en hen terug te sturen naar hun vaderland. Zo hoopte men de steun van het Ottomaanse Rijk te krijgen in de strijd tegen Spanje. Ten oosten van Sluis liet Maurits enkele forten bouwen. Vanwege de hulp uit Turkse hoek gaf hij drie ervan de namen Konstantinopel, Klein-Turkeye en Groot-Turkeye.


Je moet trouwens wel opletten, want voor je het weet ben je Turkeye al weer uit: het plaatsje telt rond de 20-30 inwoners en het grootste gedeelte van de woningen zijn vakantiewoningen. 😂

Normaal ben ik van de voorbereidingen, maar deze keer had Bas erg goed zijn best gedaan om een leuke route uit te stippelen. Het voornaamste doel was Turkeye, maar via what’s app kreeg ik deze week te horen dat hij ook nog iets anders had bedacht. Ik was natuurlijk nieuwsgierig, maar vond het ook wel leuk om me te laten verrassen.
En dan kom je uiteindelijk ook door andere bijzondere gehuchtjes / straatjes:

• Waar we vorige week al wandelend nog de Pyramide van Austerlitz op de Utrechtse Heuvelrug hadden bewonderd, kwamen we vandaag al fietsend bij de Zeeuwse ‘pyramide’ terecht:
• En in deze straat wil natuurlijk iedereen wonen: 😉

Vlakbij Turkeye ligt ook het dorp IJzendijke, voor vandaag omgedoopt tot IJSendijke (credits aan Bas voor deze mooie woordspeling 😁)

Nu is er op zondagochtend helaas niks open waar je een los ijsje kunt kopen, dus hebben we ergens anders maar een ijsje gegeten (en nu gelijk maar even de flauwe grap er achteraan: daarna gingen we als een raket! 😆)

Om tot slot nog even bij IJzendijke te blijven: dit dorp wordt ook wel ‘Petit Paris’ genoemd. Er gaan verschillende ideeën de ronde hoe IJzendijke aan deze bijnaam komt. Wees niet bevreesd: ik ga ze nu hier niet allemaal opnoemen. 😅
Maar wat hoort er bij Parijs: inderdaad de Eifeltoren. En laat daar nou net gisteren de finish van de Olympische wegwedstrijd zijn geweest.
En laat er in IJzendijke nou ook net een ‘petit’ Eifeltoren staan. En laat Bas nou net de overwinning gisteren van Remco Evenepoel na willen doen:
En voor een paar seconden had Bas ook dat prachtige gevoel van onoverwinnelijkheid…. 😊

Dank Bas voor deze geweldige en erg gezellige fietstocht!