165. IJsje bij de baas

Heel wat verhaaltjes geleden schreef ik over mijn nieuwe baan bij ASML. Ik werk daar nu alweer iets meer dan 4 jaar en sindsdien ben ik slechts twee keer met de auto gegaan: voor het 1e sollicitatiegesprek en een aantal maanden later tijdens de coronazomer om een bureaustoel en een beeldscherm op te halen.

Alle andere keren heb ik altijd netjes de fiets gepakt. En zo ook afgelopen dinsdag: deels om wat te werken (😅), maar ook om een ijsje te gaan eten. Op de campus staat een mooie ijscokar, dus ik dacht: dat worden twee vliegen in 1 klap: een ijsje eten terwijl ik met de ijscokar rondfiets! Ik zag het zelf al helemaal zitten! 😂

Echter, mijn plannetje ging helaas niet door: naast dat het een gemotoriseerde ‘fiets’ was (dus ja, geen echte fiets 😁) was de ijscoman zelf op vakantie, dus ik kon ook naar mijn ijsje fluiten! ☹

Maar daar was de redder in nood: in plaats van een “IJsje bij de baas” werd het een “IJsje van mijn lieve thuisbaas”. En alsof ze wist dat mijn ideetje niet ging lukken, want deze ijscoupe had ik twee dagen ervoor al van haar gekregen! 🤣