188. ‘t Zit er nog in

Waar ik vrijdag nog aan het ‘opscheppen’ was over mijn binnen-fiets inclusief TV in een verwarmde kamer, stond ik vanochtend om 7:15 uur in het zuiden van Limburg op een bomvol parkeerterrein: 😉

De temperatuur: 2 graden boven nul…

Hoe dan?
Nou, gisteren bedacht ik ineens om vandaag naar Limburg te rijden. Ik was gedurende de dag nog wel even aan het twijfelen, maar ‘s avonds heb ik de knoop doorgehakt: ik ga!

Dus ja, daar sta je dan ’s ochtends vroeg. Het eerste uur was het heerlijk stil, want geen andere fietser haalt het in zijn bol om met deze temperatuur zo vroeg op zondag te gaan fietsen. Daarna werd het mondjesmaat wat drukker.

Gedurende de rit had ik er een lekker tempo in (mede doordat er ook geen tegenwind stond) en ook richting het einde kon ik nog ‘redelijk soepeltjes’ mijn pedalen ronddraaien.

Terug op het parkeerterrein was het nu wel bomvol met auto’s. Ik had nog maar net de achterklep geopend om mijn fiets in de auto te leggen of er kwam al iemand aangelopen: “Gaat u weg meneer?”. Nou, eerst effe een paar minuutjes uithijgen! 😅 Want deze keer was het me gelukt om de ronde onder de 3 uur te fietsen! Volgens mij kan ik het aantal keer dat me dat gelukt is op 1 hand tellen, dus ik was meer dan content! ….en moe! Mijn benen hadden het echt wel zwaar tijdens de laatste beklimming. 😊

Oh ja, het is deze keer wel eens leuk om het mooie kleurenpalet te laten zien van mijn snelheid gedurende de fietstocht:

Al met al reed ik super tevreden terug naar huis. Een goede keuze om vandaag toch te gaan en een geweldige start van mijn trainingsperiode voor de Stelvio! 💪