208. Wat een berg!

Ja sorry, twee verhalen op 1 dag. 😉 Maar het volgende moest een apart verhaal worden en niet even als ‘bijsluiter’ bij het vorige verhaal.

Nadat ik vanochtend terug was gekomen van mijn verkenningstocht heb ik de auto gepakt en ben naar de Stelvio gereden.

Het was rond tien uur en het was ‘spitsuur’: met z’n allen naar boven: bussen, auto's, motors, fietsers en wandelaars. Het maakte eigenlijk ook helemaal niet uit, want zo kon ik de route en de omgeving goed in mij opnemen.

De eerste kilometers na Prato is er een apart fietspad, dus dat is wel relaxed. Op 4 kilometer kondigt haarspeldbocht 48 zich al aan. Vervolgens gingen we het bos in met nog veel meer van die steile bochten. 😅 Maar ja, daarna begon het echte werk:  

Zelfs de auto moest af en toe flink zijn best doen!

Na deze indrukwekkende beklimming heb ik boven op de top rustig rondgelopen en de sfeer geproefd … en de braadworst geroken: 😂

Er lag nog genoeg sneeuw, dus ik heb mijn sneeuwpop-kunsten ook nog gelijk maar even laten zien: 😁

Ik heb ontzettend genoten van het prachtige uitzicht en de gehele ‘entourage’:

Dus wat het morgen ook wordt, dit pakken ze niet meer af!! 💪

Zo, nu alles gaan inpakken en dan mijn bedje in, want het wekkertje staat vroeg, zodat ik op tijd kan vertrekken. De regenvoorspelling is helaas nog niet weg, maar de druppels komen waarschijnlijk pas aan het eind van de middag / begin van de avond.