236. Aftellen

Ook ik ga er (gelukkig) aan geloven: 23 augustus volgend jaar ga ik Abraham ontmoeten! Op zich een gezellig vooruitzicht, maar zover is het nog (lang) niet: welgeteld nog 9 maanden! 😊

Trouwens, in de tussentijd zijn er nog genoeg andere mensen in mijn vriendenkring die deze prachtige leeftijd eerst gaan bereiken (of al hebben bereikt!), dus ik kan de komende tijd gewoon afkijken hoe het hen vergaat. 😅

Na mijn Pieterpad avontuur heb ik op fietsgebied niet heel veel ondernomen: op het normale woon-werk verkeer na heb ik de afgelopen anderhalve maand niet echt fatsoenlijk op een fiets gezeten. Er zijn ook helaas wat pijntjes aan benen en knieën aan de oppervlakte gekomen, dus flink bewegen was en is überhaupt niet echt relaxed. Om ‘de pijn te verzachten’ heb ik me maar flink verwend met chips, nootjes, koekjes, gebak en vooral chocolade. En zoals ik bij iedere hap zei: “omdat ik het verdiend heb!” 😂

Mijn gevoel zegt dat het wel weer tijd wordt om op de fiets te stappen, maar laten we eerst maar eens beginnen met wandelen en oefeningen om langzaam de spieren weer op gang te krijgen.

Vorige week heb ik nog 2 dagen in ’t Wolfsven vertoefd om nog extra tot rust te komen. Daarvoor had Caroline er 10 dagen gezeten, dus in die periode was het thuis wel even wat meer aanpoten (maar euh…. mij hoor je niet klagen hè! Alle keren dat ik weg ben…. 🙈)   
   

Oh ja, deze week werden we nog verrast met allerlei lekkernijen (en een mandarijn ter compensatie!). Zijn we blijkbaar toch allemaal lief geweest! Dank je SinterCaroline! 😁

Vanaf vandaag ga ik jullie dus meenemen in ‘de laatste maanden van een 49-jarige’! (en of dat nou echt veel anders zal zijn dan al die maanden ervoor, ik zou het echt niet weten. Ook ik ga me laten verrassen! 😉)