273. Dezelfde letters

Waar ik vorige week op de ‘pont’ stond bij de Maas en de Waal, stond ik gisteren ineens op een ‘pont’ (Frans voor brug 😉) in het zuiden van Frankrijk:

Dezelfde letters, maar echt compleet anders…

Hoe kwam ik daar zo terecht?
Nou, daarvoor moeten we eerst 30(!) jaar terug in de tijd.
In 1996 ben ik met Francis naar Lloret de Mar in Spanje geweest. De plek waar veel jongeren destijds (en waarschijnlijk nog steeds) naar toe gingen om uit te gaan en op het strand te liggen bakken. Niet dat wij nou met z’n tweetjes zo’n feestbeesten waren, maar blijkbaar hadden we er een heeeele lang busreis voor over om daar naar toe te gaan. 😅
(nog even terug rekenend: ik was dus toen nog 19 lentes jong, de leeftijd die Evy nu heeft! 😊)

Ik ben vorige week nog in het archief gedoken (lees: de fotoalbums er weer even bij gepakt) en ik kwam een aantal leuke foto’s uit die tijd tegen.
Het eerste waar mijn oog op viel was het in-check papiertje van het hotel. Jeetje, wat een ontzettend foute hotelnaam! 😂

Daarna volgden foto’s van het zwembad, het strand, de discotheken en ons bezoek aan Barcelona. Echt leuk om weer even terug te kijken.

Maar hét hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) van die vakantie was het ….. bungeejumpen!

Ik kan me nog heel goed herinneringen dat de man in het bakje boven aftelde: 3 - 2 - 1 …. JUMP!!!
En tsja, dat deed ik toen maar… 😁

Ik weet nog dat ik met glunderende oogjes en vol met adrenaline terug naar Francis liep.  

Maar dat was het verleden, nu terug naar het heden. Want die geweldige ervaring was me natuurlijk nog altijd bijgebleven.
En toen vorig jaar Lars over ging van 4 naar 5 HAVO dacht ik ineens: “Hé, als hij zijn diploma haalt, zou hij dan niet willen bungeejumpen?”
De afspraak was wel dat hij eerst moest slagen. Dus toen donderdag eind van de middag de mentor belde dat hij het had gehaald, hebben we na de feestvreugde ’s avonds gelijk twee tickets geboekt (want ja, dan ben ik natuurlijk ook de beroerdste niet, dan ga ik wel mee! 🤣).
Vrijdagmiddag kregen we vanuit Frankrijk de bevestiging dat het bungeejumpen door kon gaan, dus daarna hebben we als een gek alles ingepakt, formulieren ingevuld, een slaapplek geregeld, het werk laten weten dat ik er een weekje niet zou zijn, boodschappen gedaan, etc, etc.
Om uiteindelijk zaterdag na bijna 13 uur aan te komen bij ons ‘chalet’ (inclusief de vroege ochtend stop in Luxemburg met een bakje thee 😉)   

Ik ga jullie de komende verhalen meenemen met wat er gisteren allemaal gebeurd is, want ik wil dit niet allemaal in 1 verhaal proppen. Er is zoveel te vertellen! (en wees niet bevreesd: het is allemaal positief! 😊)