275. De sprong(en)

En ja, dan is het moment daar. De auto geparkeerd en naar het midden van de brug lopen.

Waar we gelijk met open mond genoten van het prachtige uitzicht:

En dit was ook de reden waarom ik naar deze plek wilde rijden: als je dan gaat springen, dan is het toch geweldig om dat te doen in een supermooie omgeving!

Maar kijk je dan ook gelijk even over de rand, dan is het toch wel ver zo naar beneden. 😅

Na het inleveren van de toestemmingsformulieren (trouwens: heel fijn dat van alle Fransen die daar rondliepen er één was die een beetje Engels sprak 😉), het aandoen van het harnas en het krijgen van de instructies, was het wachten op het moment dat onze namen werden omgeroepen.

En ja, eerlijk is eerlijk, de spanning ging nog wel een stukje omhoog. Al was dat niet aan onze gezichten af te lezen 😂
   

En toen was het aan Lars:
   

En daarna was ik aan de beurt:
     

Annemarie had ons op vrijdag nog 'een behouden sprong' gewenst. Nou, dat was meer dan gelukt! 💪

En dat zie je ook in het filmpje onder tab "Video's"! 

Was de beleving toen voorbij?
Nee, want beneden aangekomen was het contrast mega groot met boven:

• Boven op de brug: in de felle zon, er staat muziek aan, lachende en pratende mensen, druk in de weer om iedereen te laten springen, auto’s, bussen en motors die even stoppen om foto’s te maken en daarna weer hun reis vervolgen
• Maar dan beneden in de kloof: absolute stilte en rust, vlinders die rondvliegen, prachtige natuur en rotswanden. Vergelijk het maar met Droomvlucht in de Efteling … maar dan nog stukken mooier! Er is gewoon maar 1 woord om dit complete tafereel te beschrijven: adembenemend!
  Lars stond nog op mij te wachten en we konden gelijk onze ervaringen, vreugde en plezier met elkaar delen.
  En tot slot zei de man die ons daar had geholpen om op het blauwe ‘landingszeil’ op je rug te gaan liggen en naar boven te kijken. Want naast het genieten van het uitzicht kon je daar hoog in de lucht de brug zien waarvan de volgende persoon naar beneden zou duiken.
  Ik heb er helaas geen foto’s van, want het werd afgeraden om een telefoon in je zak te houden als je ging springen. 😅

En als kers op de toch al geweldige taart: de wandeling terug naar boven. Dit was niet zomaar een wandeling, maar een prachtige route, af en toe ook wel een beetje uitdagend met een afgrond naast je en op rotsen klimmend, maar dat maakte het alleen nog maar mooier en spannender!

Boven aan de brug kregen we een t-shirt als souvenir

én werden we beide gecomplimenteerd met onze sprongen. We zagen ook een aantal mensen die zich als een zoutzak van de brug af lieten vallen. Nou, dat kon toch echt niet! (… vonden wij 😁)

Terug op de camping hebben we de rest van de dag de filmpjes teruggekeken en gelachen om al onze eigen uitspraken én de ‘selfie’ van de cameraman. De adrenaline bleef maar door ons lijf gieren.

Conclusie: het paste allemaal zo perfect in elkaar! Echt supergaaf om dit samen met Lars gedaan te hebben! Dit gaan we echt nooit, maar dan ook echt nooit meer vergeten! 😊