280. 10, 10, 10, …

Het is nacht, doodstil, zelfs de vogels slapen nog (nou, dan is het écht vroeg, want in de zomer beginnen ze vaak al om half 5 te fluiten!). Een enkeling is onderweg ergens naar toe …. waaronder ik dus! 😉

Bestemming: de Vaalserberg / Drielandenpunt!

Na het tanken in België (1 voordeel van zo vroeg zijn: het was niet zo druk bij het tankstation 😁) stond ik om 5:00 uur aan de start. Oftewel, naast onze auto 😂

Nadat ik zelf maar het startschot had gegeven, ben ik op pad gegaan voor de 1e beklimming. Boven aangekomen was er op dat moment natuurlijk geen kip te bekennen.

En ook de 9 keer daarna was er zo goed als niemand te zien. En ik moet zeggen: dat was ook eigenlijk wel fijn. Lekker rustig, de weg compleet voor mij alleen.

Om kwart voor acht had ik de eerste 10 beklimmingen erop zitten. Nog 40 keer te gaan! 😅

Mondjesmaat kwamen er steeds meer mensen zich bij het Drielandenpunt melden (gedurende de dag is het nooit echt mega druk geweest, dus de keuze om op een niet-weekend dag te gaan fietsen was echt perfect!).

Nog voor 11 uur had ik het aantal keer omhoog verdubbeld! 💪 Al begon ik het wel al wat te voelen in mijn beentjes...

Toen ik weer terug beneden bij de auto was kon ik even bijtanken en effe smikkelen van de pasta lunch (ja, deze keer was mijn lunch tijd wat vroeger dan normaal 😉)

En nog iets grappigs: de auto stond in Vaals geparkeerd bij huisnummer ...  50!

Trouwens, allemaal leuk en aardig, maar er moest nog wel verder gefietst worden!
En om 14:00 uur bereikte ik de top voor de 30e keer! Hoppaaaa, over de helft!

Het was leuk om de fotograferende toeristen te vertellen wat ik nu eigenlijk allemaal aan het doen was. De verbazing en bewondering waren in hun ogen af te lezen… 😊

En ja, op naar de volgende 10! Weer drie uur later (het viel me toen op dat ik echt de hele dag al redelijk constant aan het fietsen was) was daar beklimming nummer 40!

Normaliter trakteer je jezelf op iets lekkers aan het eind. Maar nadat ik had gevraagd hoe laat alles daar zou sluiten, kwam ik redelijk snel tot de conclusie dat iedereen al naar huis zou zijn als ik de 50 beklimmingen zou hebben volbracht! Dus daarom toch alvast maar een 'tussen'ijsje 😃

Nog even terugkomend op het weer: de temperatuur was echt heel goed te doen. Duidelijk minder warm dan vorige week! ’s Ochtends in de schaduw aan de Belgische kant was het zelfs af en toen nog frisjes! 🥶

En toen nog ‘effe’ de laatste 10! Ik moet wel toegeven dat ik op dat moment echt begon met aftellen. Niet zozeer omdat ik helemaal gesloopt was (blijkbaar had ik nog genoeg energie over, want de laatste 10 beklimmingen heb ik het snelst gedaan 😁), maar omdat ‘het gewoon genoeg was’.

Maar na 11 uur en 20 minuten op de fiets te hebben gezeten, 196 kilometer verder en 3.900 hoogtemeters erbij was het me dan daadwerkelijk gelukt! 💪

17 x Nederland
17 x België
16 x Duitsland

Ik had een hotelovernachting geboekt, zodat ik niet meer helemaal terug hoefde te rijden. Gelukkig lag het hotel slechts 10 minuten (met de auto 😅) van Vaals vandaan. Dus na het inchecken en de heerlijke douche (oh ja, en nog een stuk Limburgse vlaai!) ben ik mijn bed ingekropen/ingerold/ingewaggeld/…. Het (fiets)muntje was op! 😊

Na het ontbijt gisterochtend ben ik nog even terug naar Vaals gereden, want ja: een magneet als souvenir hoort er natuurlijk wel bij!

Tot slot, als je op de kaart kijkt welke ‘route’ ik nu precies gefietst heb, dan ziet het er toch best grappig uit:

En mocht er iemand nog willen controleren of ik echt wel 50 keer de Vaalserberg heb beklommen. Tel maar mee! 😂