158. Over de grote plas

Vandaag was het weer tijd voor een volgende fietstocht: Marcel en ik zijn helemaal naar Amerika gefietst…. Oh nee, wacht, het is America!

Hierover eerst even een stukje geschiedenis:
Het zal je niet echt verbazen, maar het Limburgse dorpje America is vernoemd naar het land aan de andere kant van de grote plas. In de 19e eeuw zochten veel Europeanen hun geluk in Amerika. In het beloofde land zou goud voor het oprapen liggen en vruchtbare landbouwgrond te vinden zijn. Wie de overtocht niet kon betalen, sloeg in eigen land aan het pionieren. Destijds vestigden de eerste keuterboertjes… ja, ik geef toe, ik wist ook niet precies wat voor soort boeren dit waren, dus heb het gelijk maar even opgezocht: ”Keuterboeren zijn boeren die zelf niet genoeg land hadden om van te leven en daarom ook nog als landarbeider bij herenboeren of in fabrieken werkten”. Nu weten we het dus allemaal….. 😉
Deze keuterboertjes en ook veenarbeiders vestigden zich destijds ten westen van het plaatsje Horst, in het ‘wilde westen’ van natuurgebied De Peel. Vanwege de associatie met de trek naar het grote Amerika werd daarom hun nederzetting America genoemd.

En iets recenter:
Maar mocht je America niet kennen vanwege het land van de Stars and Stripes, dan wellicht wel van Rowwen Hèze. De meeste bandleden komen namelijk uit dit dorp. De naam van deze muziekband komt van een ruwe (Rowwen) oude man, genaamd Christiaan Hesen (Hèze). Hij woonde helemaal alleen, waste zich nooit, knipte zijn haren niet en hij miste een oog. Bijna niemand durfde met hem te praten, maar hij zou magische krachten hebben en kon mensen genezen van enge ziektes.
Hmmm…. toch wel bijzonder dat een band zich naar zo iemand vernoemt. 😂

En nog iets ‘recenterder’:
Maar bij ons is America vooral bekend van de twee vakantieparken ‘De Limburgse Peel’ en ‘Het Meerdal’. In beide parken zijn we regelmatig geweest, al is dat ook wel weer heel wat jaartjes geleden:
(en dus nu bij deze ook het bewijs dat ik vroeger toch echt wel af en toe zomaar ‘rustig’ op de bank kon liggen! 😁)

En dan nu het heden:
Vanochtend zijn we in Geldrop op onze fiets gestapt en richting het oosten vertrokken. Het was gelukkig gestopt met regenen en na twee uurtjes (windje in de rug 😊) kwamen we in America aan:
In het dorp zelf is niet heel veel te doen en na een bakje thee en chocoladebroodje (goed verzorgd Marcel! 💪) zijn we nog ietsje verder gefietst voor het tweede doel van vandaag:

Na het nuttigen van deze heerlijke ijscoupes was het tijd om weer huiswaarts te keren. Maar waar het op de heenweg best lekker soepeltjes verliep was het met windkracht 4 tegen toch wel weer andere koek. Maar ach, wat is nou windje 4 als je vorig jaar dagen lang met regen en windkracht 6 tegen hebt gefietst!
De terugrit was iets meer dan 50 kilometer en met een gemiddelde van 22,5 km/u waren de oude knarren eigenlijk best nog wel tevreden. 😅

En tot slot: de reden waarom we eigenlijk naar America zijn gefietst? Dat is in het volgende verhaal te lezen! 😉