159. Waarom daarheen?

Ik zou jullie nog vertellen waarom we afgelopen zaterdag naar America zijn gefietst. Nou, omdat het naar het echte Amerika toch wel heel erg ver fietsen zou zijn! 😂

Over Amerika gesproken: begin deze eeuw werkte ik bij Organon in Oss en had ik regelmatig contact met onze collega’s in West Orange, nog geen 30 kilometer van New York vandaan. De communicatie verliep destijds voornamelijk via e-mail en soms via telefoon, want ja, van online vergaderen had nog nooit iemand gehoord! 😅 Vanwege die samenwerking had mijn manager mij een aantal keer gevraagd of ik daar voor drie maanden naar toe zou willen. In eerste instantie was ik nog wat terughoudend, maar uiteindelijk had ik toch de knoop doorgehakt. En daar ging ik dan: net een aantal maanden getrouwd en een dochtertje van 1 jaar oud! Het klinkt misschien nu allemaal stoer, maar ik vond het natuurlijk toentertijd wel spannend: in mijn eentje naar het grote Amerika, vrouw en kind achterlatend. We hadden wel ‘onderhandeld’ dat ik in de tussentijd twee keer naar huis mocht vliegen voor een paar dagen family-time. Dat was echt super-de-luxe!

Nieuwsgierig naar wat ik destijds ook alweer allemaal beleefd en gezien had, heb ik daarnet met ontzettend veel plezier alle foto’s teruggekeken. Het was een geweldige tijd. En dat heb ik trouwens ook met velen gedeeld, want ik kwam al mijn reisverslagen tegen die ik wekelijks schreef. Ja, toen vond ik het al leuk om verhalen te schrijven. 😉

Ik weet nog dat er elke maandagochtend door mijn Amerikaanse collega’s werd gevraagd waar ik dat weekend nou weer was geweest. Met uitgeprinte papieren op de bijrijdersstoel ging ik ’s ochtends vroeg op pad, want TomTom en Google Maps waren nog niet echt doorgebroken. Maar uiteindelijk lukte het me toch altijd weer om op de plaats van bestemming te geraken: Washington, Boston, Philadelphia, etc, etc
        

Wat heb ik veel beleefd in die maanden. Ik heb zelfs als chauffeur en gids gefungeerd toen Jan-Willem en Jesse een aantal dagen op visite kwamen. 😁

En hoe is het destijds met mijn huidige doelen gegaan?
Nou, ook al ligt er een pak sneeuw en is de temperatuur ver onder nul: ijs eten kan altijd!!
        

Het fietsen daarentegen…

• Ten eerste was ik toen zelf helemaal niet met fietsen bezig, ook niet in Nederland
• En ten tweede waren de afstanden die ik in de weekenden aflegde nét iets makkelijker met de auto dan met de fiets:
  Nee, geintje, dit was de limousine die mij destijds van het vliegveld naar het hotel had gebracht! 🙈 Maar er was wel een andere auto voor mij geregeld en in die hele periode heb ik totaal 3.800 miles gereden, oftewel 6.100 kilometer! En dat was toch net iets te veel voor op het fietsje! 😂

Het fijne van een auto bij de hand was dat ik ook makkelijk naar New York kon rijden: ik parkeerde de auto aan de andere kant van de rivier de Hudson waar ik dan eerst genoot van de prachtige skyline van Manhattan. Daarna pakte ik de metro richting de ‘Big Apple’ om vervolgens te voet door Manhattan te wandelen.
En al dat moois ga ik binnenkort ook aan Evy laten zien. Een aantal jaar geleden zei ik tegen haar dat, als ze klaar zou zijn met haar middelbare school, ik haar mee zou nemen naar New York. En in het kader van ‘Wat je belooft moet je doen’ (en aangezien ik het zelf ook wel weer een keer allemaal wil zien 😁) vliegen we volgende week naar de andere kant van de grote plas!

En het is maar goed dat New York ook ‘The City That Never Sleeps’ wordt genoemd, want jullie kennen me: het programma is in elkaar gedraaid en tijd voor slapen?? Tsja…. 😊