245. Terug naar school

Was het dan allemaal kommer en kwel wat betreft mijn vader?
Ik zal eerlijk zijn: de afgelopen 30 jaar waren niet zoals ik graag gewild had. Maar dat kwam niet alleen door hem, maar ook door de situatie met mijn moeder. Misschien dat ik hier ooit later nog wel eens een keer over schrijf.

Mijn positieve herinneringen, waar mijn vader bij betrokken was, zijn dan ook van ruim voor deze periode.

In al die jaren was muziek maken in de harmonie en slagwerkgroep zijn lust en zijn leven. Tijdens Sinterklaastijd speelde hij ook in een Pietenband. Ik kan me nog herinneren dat hij ’s avonds zwart in zijn oor had van de schmink en een iets donkere zwartere snor. Maar ik had als kind op dat moment niet de link gelegd dat dat mijn vader was die ’s middags Sinterklaasliedjes speelde! 😅

Mijn vader was leraar op een basisschool en zowel mijn broer als ik hebben bij hem in de klas gezeten, in groep 7, destijds de 5e klas:

• Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar hij rookte pijp in de klas. En ik weet nog wel dat ik dat destijds altijd wel lekker vond ruiken
• Schoolkamp in groep 7 en groep 8 was op een camping aan de Zeeuwse kust. En dat was voor mij min of meer een thuiswedstrijd omdat we daar een stacaravan hadden. Bij de voetbalwedstrijd ‘jongens tegen de meisjes’ deed hij mee bij de meisjes. Dit was ook een van de weinige keren dat ik hem echt heb zien bewegen trouwens. Hij was niet zo van het sporten. Al moet ik wel zeggen dat we ook regelmatig op de racefiets hebben gezeten tijdens de zomervakanties. Dus daar heb ik toch het fietsen van 😉
• Op school hielp hij ook altijd mee met de musical van groep 8. En dan natuurlijk het muzikale gedeelte. Mijn musical speelde zich af in een hotel. Hij had toen al door dat ik niet was geboren met hele geweldige zang- en acteerkwaliteiten. Ik was een hulpkok met 1 hele zin tijdens het gehele optreden. Ik weet nog de legendarische woorden: ‘Kijk, de lift komt naar beneden!’ 😂
  
• Wat ik niet meer zal vergeten is dat ik mijn eerste onvoldoende bij hem heb gehaald. Het was voor Hartekijk, een onderdeel van Biologie. De cijfers werden hardop voorgelezen in de klas, dus dat was het eerste ‘pijnlijke’ moment. Daarna richting huis: de school lag wat verder van ons huis vandaan, dus we gingen altijd op de fiets. Nou, ik kan je vertellen: die fietsrit was anders dan anders. En ik maar zeggen: “Maar ik heb echt geleerd hoor”. En tenslotte moest ik thuis natuurlijk wel de waarheid tegen mijn moeder vertellen, want ja, de leraar zat ook aan tafel! 😁
• Tot slot (en dit heb ik heel toevallig een paar weken geleden nog thuis aan onze kinderen verteld): ik kletste nogal veel (ja, ik weet het: dat is nog steeds zo!). En mijn vader wilde mij zeker niet voortrekken, dus ik heb ook strafwerk van hem gekregen. Je mocht altijd kiezen tussen het opschrijven van de tafels van 10 t/m 30 of van 20 t/m 40. Als je het strafwerk bij hem kwam inleveren, dan verscheurde hij het, en vroeg hij “Houd je van sneeuw?”. De eerste klasgenoot aan het begin van het schooljaar zei nog zonder na te denken: “Ja”. Maar toen gooide mijn vader dus de papiersnippers in de lucht en zei daarna: “En nu opruimen!”. Niemand hield meer van sneeuw daarna! 🤣