251. Op de plaats… rust!

Blijkbaar is het vandaag Wereld Slaapdag.

Zoals je waarschijnlijk wel kunt vermoeden: deze dag stond niet in mijn agenda.
En jeetje, wat doe je dan zo’n hele dag?? 😂

Maar ik ben natuurlijk ook niet de beroerdste om hier toch een bijdrage aan te leveren! Want na mijn wekelijkse vrijdagochtend taken is het misschien ook wel even goed om ‘efkes’ te rusten (niet té lang he! 😉). En tegelijkertijd uit te buiken van het etentje dat ik gisteravond in Den Bosch had, want onbeperkt tapas eten is toch ook wel een vermoeiende activiteit moet ik zeggen. 😅
En als toetjes-fan vind ik dat je echt niet tot het einde van alle rondes hoeft te wachten! Effe tussendoor een bolletje ijs en Cheesecake moet kunnen, toch? 😉
Maar goed, al die calorieën moeten er natuurlijk wel weer vanaf gefietst worden, dus dit weekend zal ik zeker nog wel even wat kilometers wegtrappen.

Ik was trouwens in het gezelschap van ex-collega’s uit mijn Organon periode. En ja, dat is alweer een tijdje geleden: ik ben daar eind 2008 vertrokken, maar jaarlijks komen we zeker nog twee keer bij elkaar. Met dank aan Marion die elke keer een appje rondstuurt met de mededeling dat ze vindt dat het weer tijd is om samen een hapje te gaan eten (en ik weet dat ze mijn verhalen altijd leest, dus Marion: ook via deze weg de kudos! 😊)
En ja, al onze kinderen zijn in de tussentijd ook meegegroeid, dus de verhalen aan tafel gaan nu niet meer over luiers, de eerste stapjes en de basisschool, maar over studeren, uit huis en zelfs kleinkinderen!
En ja, ik blijf nog steeds de 'benjamin' van de groep. En dat is toch echt wel grappig om te zeggen op je 49e! 😁

Nou, nou, poeh, poeh, ik ben moe van al dat geschrijf. Toch maar even mijn beentjes op het bureau en dicht die ogen… 🤣