307. Terug in de tijd

Door alle leuke en minder leuke dingen die dit jaar tot nu toe hebben plaatsgevonden was het een flinke tijdsuitdaging om de '1 ouder 1 kind' weekendjes ingepland te krijgen. In plaats daarvan kwam Caroline met het geweldige idee om met het gezin een city trip naar Londen te maken. En hieraan vast ook gelijk ons “25 jaar bij elkaar zijn” samen met de kinderen te vieren, want ja: ze had het tot 4 oktober met me volgehouden! 😉

Aangezien ik niet zoals voorheen veel zelf wilde gaan regelen en alle dagen helemaal wilde volplannen, hadden we de kids gevraagd om met suggesties te komen: laat maar weten wat je graag in Londen wilt gaan zien. Het duurde efkes (tenminste dat vond ik: weer een mooi leermoment voor mij! 😊 Maar ook voor hen: sommige dingen moet je echt op tijd boeken anders is er geen plek meer), maar uiteindelijk hadden we een mooi programma bij elkaar bedacht.

En zo stonden we vorige week donderdag bij de douane op het vliegveld. Want na de Brexit is een Europese identiteitskaart niet meer voldoende, maar heb je een paspoort nodig. Dat waren we even niet meer gewend. 
Trouwens, daarnaast moet je sinds vorig jaar ook nog een goedgekeurde ETA (Electronic Travel Authorisation) hebben. Oftewel: je moet betalen om Engeland binnen te komen! 🤪

En met de eerste uren in Porto in mijn achterhoofd (“Rustig aan Peter!”), probeerde ik het deze keer echt rustiger aan te doen. Zelfs toen het vliegtuig wat later vertrok dan gepland was het in mijn hoofd eigenlijk best wel rustig (het is net zoals met mijn lengte: je moet klein beginnen! 😊)

Met een kwartier terug in de tijd (een uur tijdsverschil en de vlucht was slechts 45 minuten 😉) landen we netjes op Engelse bodem. En op dit vliegveld is Stan ook echt overal te vinden! 😅

Na de paspoortcontrole én de rustige plaspauze ‘treinden’ we soepeltjes met de Stansted Express naar centrum Londen.

Daar begon de wandeling richting appartement, waar we onderweg al een aantal bekende highlights zijn tegengekomen:
         
(waarop Jan-Willem vorige week via what’s app reageerde: ‘Kan je weer al bijna naar huis…’ 😁)

Het appartement lag op/aan/in de Tower bridge road, en net als in Porto was ook dit een hele lange straat, maar deze keer had ik het huisnummer wel juist! 😂

Binnen moest er eerst even bijgekomen worden van de ‘lange’ reis: 😉

Na het bezoek aan een prachtige kathedraal:

hebben we genoten van het ultieme klassieke en iconische gerecht van Engeland, oftewel: fish & chips: 🐟🍟

En ja, eigenlijk ‘kunnen we nu met de nachtvlucht terug naar huis…’
Maar dat hebben we maar niet gedaan! 😁