178. Het begin van het einde

In principe duurt het nog een kleine twee maanden, maar 2024 begint ten einde te komen. De pepernoten liggen al weer een tijdje in de winkels en ook de kerstartikelen zijn al meerdere keren gespot.

Ik heb mijn thema van dit jaar er nog maar even bij gepakt: “Geen vakantiekiekjes, maar vakantiefietsjes!”. Nou, dat is zeker gelukt. Ik ben dit jaar op veel bestemmingen geweest. Wat was het een mooi ‘fietsvakantie’-jaar. Aan alle tripjes heb ik stuk voor stuk leuke herinneringen overgehouden!

Ze zijn allemaal niet met elkaar te vergelijken, maar het fietsen in Central Park in juni en de Elfstedenfietstocht in oktober waren toch echt wel juweeltjes. 😊

(spot Evy aan de linkerkant, net boven de donkerblauwe parasol 😁)

(en ook hier weer blije duimpjes! 😄)

En om het ‘begin’ en ‘einde’ nog even aan elkaar te knopen: begin dit jaar zijn we een aantal keer op ons oude vertrouwde vakantiepark ’t Wolfsven geweest en ook nu, richting het einde van het jaar, mag ik hier weer lekker rondlopen en genieten van de rust en de bossen.

Terugkijkend heb ik mijn fiets-missie dit jaar goed volbracht. En naast het fietsen heb ik me ook flink bezig gehouden met mijn 2e doel. Als het niet al bekend was, dan heb je het dit jaar wel kunnen zien: ik ben een echte ijsliefhebber! 😉 Er zijn aardig wat calorieën naar binnen gegaan, maar daar stonden ook flink wat fietskilometers tegenover. De weegschaal geeft op dit moment hetzelfde aan als begin dit jaar, dus mijn conclusie: mijn twee doelen sloten perfect op elkaar aan: wat er aan kilo’s bij het ene doel aankwam, ging er door het andere doel weer af. Het “zoete” en het “sportieve” waren volledig in evenwicht! 😂

En toen ik vanmiddag bovenstaand ijs-gedeelte aan het schrijven was, kreeg ik hier uiteraard ook wel zin in. Alleen de supermarkt hier op het park was vandaag helaas dicht. ☹ Maarrrrrrrrrr……. ik was natuurlijk niet voor één gat te vangen: “Als Mohammed niet naar de berg komt, …” dan zorgen we er gewoon voor dat het ijs naar mij komt: 

(mogelijk gemaakt door Stan de ijsco-bezorger! 💪 En nee, hij kwam niet alleen voor de ijsjes hier naartoe gefietst! 😉)

Om een einde te breien aan dit verhaal, draaien we tot slot nog even de titel om: niet “Het begin van het einde”, maar “Het einde van het begin”. Want ook dat heeft afgelopen week plaatsgevonden: er is bij ons een tiener minder in huis. En dat heeft zowel met leeftijd te maken als de fysieke verhuizing: Evy is 18 geworden en zit sinds vorige week in een studentenhuis. Een nieuwe fase voor eenieder in ons gezin!

Maar niet getreurd, want na het begin volgt er altijd wel weer een periode met nieuwe dingen. En voor mij geldt dat ook op sportief gebied: zittend op de fiets in Friesland een aantal weken geleden bedacht ik opeens weer een nieuw doel. Ik ga er nu nog even niet over uitweiden, maar ik wil wel de veelgehoorde reactie met jullie delen: “Waarom verbaast me dit nou weer niet, Peter!” 🙈