215. Een beetje

Afgelopen woensdag moest ik weer even terug naar het ziekenhuis voor de controle van mijn sarcoïdose (ik moet eerlijk zeggen dat ik er de afgelopen maanden ook helemaal niet aan gedacht heb en dus eigenlijk al weer een beetje vergeten was dat ik het heb 😊).

Wat was het ook alweer?
In één van mijn verhalen begin dit jaar heb ik het volgende hierover geschreven:

• Het is een zeldzame ziekte waarbij ontstekingen in je lichaam ontstaan (bij mij in mijn longen)
• Tot nu toe is de oorzaak van deze ziekte onbekend en bestaat er geen specifieke medicatie voor. Wat ze soms voorschrijven zijn ontstekingsremmers, zoals Prednison
• Ik heb een milde vorm en mag nog gewoon alles doen

En gelukkig was de uitslag ‘positief’: mijn bloedwaarden en foto's van mijn longen lieten zien wat je zou verwachten bij een milde sarcoïdose. Oftewel: ik heb het nog wel, maar het is gelukkig niet verslechterd.

Het is trouwens de vraag of het ooit weg zal gaan. Maar goed, ik heb er niet heel veel last van. Nou ja, de longarts gaf normaals aan dat vermoeidheid de meest gehoorde bijwerking is van sarcoïdose. Dus misschien is het wel helemaal niet mijn manier van leven dat ik de laatste jaren zo moe ben! 🤔🙈😅

Dat geloof ik uiteraard zelf ook niet helemaal, het zal waarschijnlijk wel een combi zijn: ‘Een beetje van mezelf, en een beetje van ....’ 😂

En in dat kader was het de afgelopen dagen ook ‘Een beetje van mezelf, en een beetje van ….’
 

het hotel

Movie Park Germany
   

Oberhausen
       

en last but not least: Stan! 😊