308. Wrijving

Over het algemeen ben ik ‘wat actiever’ tijdens het ontbijt dan de andere gezinsleden. Zij willen het liefst op het gemakje en in stilte rustig wakker worden met hun boterhammetje en bakje thee voor hun neus. En ja, dan heb je mij er tussen zitten: pratend over wat ik al allemaal gedaan heb (want ja, ik ben vaak eerder uit bed, dus mijn hoofd en lichaam hebben op dat moment al flink wat meters gemaakt), over wat ik nog allemaal ga doen en tegelijkertijd stel ik ook nog allerlei vragen. Ik moet toegeven: dit is niet altijd een goede combinatie! 😉

Dus ik dacht: ik ga het deze vakantie anders doen! Ik houd netjes mijn mond en eet rustig mijn bammetjes. En voor wat we die dag gaan doen: laat ik nou eens zorgen dat ze niet het gevoel hebben dat ik ze aan het opjutten ben, dus laat anderen maar het voortouw nemen: hoe laat we gaan, wat we allemaal mee willen nemen, waar we eerst naar toe gaan, wie de route op zijn telefoon erbij pakt en ons daar naar toe leidt, etc, etc.
En zo geschiedde… (in stilte 😊)

In de tussentijd had de zon helaas plaatsgemaakt voor regen. Ook in Londen was de herfststorm actief. We waren hier wel al op voorbereid, dus met regenjassen aan en paraplu’s bij de hand gingen we op pad. Met behulp van navigator Stan kwamen we langs een monumentaal café, liepen we door de Graffiti tunnel bij Waterloo station, met uiteindelijk eindbestemming de Westminsterbridge en de Big Ben:
            

We wilden daarna gaan kijken of de Prime Minister thuis was op Downing street number 10, maar helaas kom je niet verder dan een hek met wat bewakers erachter. 😅

In het café in het ernaast gelegen St. James’s Park was het tijd voor een warme drank, want een aantal hadden het toch wel wat ‘frisjes’ gekregen:
      

Ook hier was ik uiteindelijk niet echt spraakzaam en dat was de rest natuurlijk ook meer en meer opgevallen met enige irritatie tot gevolg. En midden in het park kwam het er uit: mijn ‘Ik pas me aan’-strategie had compleet niet het gewenste resultaat. Het resulteerde meer in een passieve houding, dat bij de anderen overkwam als 'chagrijnig', ‘niet echt een vrolijke blik’ en ‘je hebt er niet echt plezier in’.
En dat was natuurlijk helemaal niet mijn bedoeling!
En toen kwam Caroline met een mooi spreekwoord: ‘Zonder wrijving geen glans’. De betekenis hiervan is dat je groei, vooruitgang of een mooi resultaat pas bereikt nadat je te maken hebt gehad met tegenslagen, moeilijkheden of een meningsverschil. Constructieve botsingen (zoals een eerlijk gesprek of een gezonde discussie) leiden juist tot betere inzichten en resultaten.
Dit gesprek met het gezin is zooooo waardevol geweest! En heeft me op dat moment ook doen besluiten om de rest van de dag me anders te gaan gedragen...

Aan het eind van St. James’s Park ligt één van de meest bekende bezienswaardigheden van Londen, Buckingham Palace:
   
En daar sta je dan….

En om de zoveel tijd mag je wel even je benen strekken 😂

Via the Green Park (met een al iets vrolijkere Peter):

en de lunch op Trafalgar Square (met de ‘Lady in Blue’ op één van de 4 sokkels):
   

hebben we op Leicester Square, een theewinkel, de M&M’s store en de Lego store bezocht:

         
         

om uiteindelijk als laatste via de Waterloo bridge in een overdekte food market rond te lopen:
   

Conclusie na dag 2:

• Met onze wandeltour door Londen hadden we meer dan 20.000 stappen gezet, dus er waren genoeg calorieën verbrand (en dat was maar goed ook, want het eten en drinken was niet altijd even gezond! 😅)
• Mijn aangepaste versie kwam duidelijk niet door de acceptatie fase! 😁 Dus er moet zeker wat aan mezelf gesleuteld worden: je probeert iets uit, je krijgt feedback en je past je vervolgens weer aan 😊
• Vroeger hebben we thuis nooit de mogelijkheid gehad om ons echt te uiten. Caroline en ik willen voor onze kinderen de openheid creëren zodat ze zich vrij voelen om dingen te zeggen. Eerlijk is eerlijk: ik moet soms ook nog wennen aan bepaalde reacties, maar ik ben wel blij dat ze hun mening durven te geven!