191. I have a dream

… that one day (ergens eind juni zou mooi zijn, want dan ben ik daar toch 🤪)
… I will climb the Stelvio!😁

En mijn doel is om dat niet 1 keer te doen, maar zoals ik een paar weken geleden al schreef: je kunt de Stelvio van twee kanten op, vanuit Prato en vanuit Bormio.

Is het wel realistisch wat ik wil bereiken? Of ben ik weer te optimistisch? 
Ik denk het wel (dat het realistisch is bedoel ik, niet dat ik weer te optimistisch ben 😂)

Ik heb een tijdje terug met een collega gesproken die een aantal jaar geleden vanuit Prato omhoog was gefietst. En het was goed te doen zei hij. Nu kan ik hem niet op zijn blauwe ogen geloven, want die heeft hij niet, maar ik heb alle vertrouwen in hem (ongeveer dezelfde leeftijd, zelfde postuur, fietst vaak en lacht ook veel…. je zou bijna zeggen: een ‘Peter 2’ 😉)

Samen hebben we mijn route op Google maps uitgetekend:

Rechtsboven vanaf mijn appartement beginnen, dan omhoog naar de Stelvio om vervolgens naar Bormio af te dalen. Daarna weer klimmen, maar niet helemaal weer terug tot aan de top, maar net een aantal kilometer daarvoor linksaf naar de Umbrailpas. Je pakt dan een stukje Zwitserland mee om uiteindelijk weer in Italië uit te komen. Nou, dat leek me wel wat.

En al pratende bedacht ik me ineens: ja, maar ik kan die Umbrailpas dan toch ook weer terug omhoog fietsen? Net als de Mont Ventoux heb je dan eigenlijk een 3e kant. Hmmm, dat klonk wel interessant!
Het fijne is dat ik die keuze pas hoef te maken op het moment dat ik beneden sta: heb ik nog energie om nog een keer omhoog te gaan, dan draai ik mijn fiets om. Is het muntje op, dan fiets ik rechtdoor richting het appartement 10 kilometer verderop.

Oh ja, wat mijn collega ook nog vertelde was dat er bovenop de Stelvio de gehele dag braadworsten worden verkocht. Terwijl je zelf aan het zwoegen bent om boven te geraken komt de worstlucht je tegemoet. Ik weet niet of mijn maag en ik dan nog echt zin hebben in zo’n Bratwurst! 😅

Maar goed, mijn plan is om die dag al heeeeeeel vroeg te vertrekken, dus ik mag toch hopen dat ze dan nog niet begonnen zijn met bakken!

En stel dat, net als destijds bij de Mont Ventoux, het die dag slecht weer is, dan kan ik zonder stress de dag erna gaan fietsen. Want deze keer heb ik mijn verblijf wat ruimer ingepland: ja, ja ik heb geleerd van dat avontuur en de recente naweeën van mijn 'Geldrop-Zeeuws Vlaanderen' fietstocht. 🙈
Ik blijf een dag langer om zodoende hersteltijd te hebben voordat ik weer 10 uur in de auto terug naar huis ga rijden. Iets met ‘Al doende leert men’!

En ten slotte nog de vraag die de laatste tijd regelmatig voorbij komt: met wie ga je daar naar toe?
Helaas lukt het Bas agendatechnisch niet dit jaar en Marcel heeft zijn eigen sportieve (zwem)uitdaging begin juni. Dus het wordt vooralsnog in mijn eentje (tezamen met mijn trouwe kameraad ‘de racefiets’).
Of beste lezer: droom je ook wel eens van het beklimmen van de Stelvio, en wil je deze droom daadwerkelijk in actie omzetten? Laat het me vooral weten! 😊