202. De keuze is reuze

De Stelvio kun je op verschillende manieren beklimmen.

In verhaal 191 had ik mijn eerste idee al omschreven:

• Rustig ‘infietsen’ (nee, dat is niet hetzelfde als ‘indrinken’ 😅) vanaf het appartement naar het dorpje Prato
• Daarna hop hop hop de Stelvio omhoog. In elke haarspeldbocht staat een bordje dat aftelt van 48 naar 1. Dat lijkt fijn, maar als het niet zo soepel gaat is het juist een lijdensweg!
• Boven aan de top is het effe uithijgen en dan kan de afdaling naar Bormio beginnen
• Beneden rechtsomkeert maken en dan weer terug naar boven
• Bij het Stelvio-bord voor de tweede keer uithijgen (en waarschijnlijk nog meer dan de eerste keer 😂)
• Het dalen gaat via de Umbrail pass waar ik dan, als het goed is, in het dorpje Val Müstair in Zwitserland terecht kom. Leuk om gelijk even een ander land mee te pakken! 😉
• Tot slot is het dan nog 30 kilometer ‘vlak’ terug naar het appartement

Bovenstaande klinkt op dit moment nog steeds als een erg goed idee. Maar ja, dan lees je op internet verhalen van andere klimmers en één ervan had het over de ‘Triple Stelvio’! Want je kunt natuurlijk ook vanuit Val Müstair voor de 3e keer terug omhoog naar de top en dan afdalen via de 48 haarspelbochten naar Prato.
Hmmm, drie keer op 1 dag naar de top van een berg …. komt me bekend voor …. oh ja, mijn ‘Mont Ventoux’-beklimming. 😁
Nu las ik echter wel in zijn fietsblog dat omhoog vanuit Val Müstair zwaarder is dan de klim vanuit Bormio. Dus hij had zijn fietstocht in de volgorde Prato - Val Müstair - Bormio gedaan.
Op zich zie ik wel wat in deze laatste optie, maar het nadeel is wel dat als ik helemaal kapot aankom in Bormio, ik dan nog zeker die berg terug op moet om uiteindelijk bij het appartement uit te komen. Want er “effe omheen fietsen” zit er echt niet in.

Trouwens, hierboven heb ik het over een aantal keer die berg op. Je kan de Stelvio natuurlijk ook gewoon 1 keer omhoog fietsen. 😊 Dit is niet helemaal wat ik voor ogen heb, maar gezien mijn recente Ardennen ervaring moet ik ook realistisch zijn. Dus als het op dé dag echt niet gaat, dan maar op meerdere dagen die berg beklimmen. 😉

Tenslotte: een compleet andere mogelijkheid die oud wielrenner Laurens ten Dam heeft gedaan is de Stelvio niet via het asfalt beklimmen, maar via een gravelpad / wandelpad. Dat is toch echt wel even wat zwaarder. Hij moest zelfs af en toe van zijn fiets af om lopend verder te gaan. Nou, daar ga ik me dan deze keer maar even niet aan wagen. 😅
(voor diegenen die willen genieten van deze tocht: https://youtu.be/q8E-68aYFME?feature=shared)

Conclusie: heel binnenkort krijgen jullie van mij te horen wat het geworden is!