217. Benkske

Ongeveer 1 keer per maand stap ik op een doordeweekse avond met vriend Ronald op de fiets. Doel is niet om zo mogelijk kilometers te fietsen of om zo snel mogelijk weer terug te thuis te zijn. Nee, we fietsen op een normaal tempo naar één van de omliggende dorpen om daar een terrasje te pakken.
En waar we het dan een hele avond over hebben? Nou, dat is een mooie combinatie van slap ouwehoeren en serieuze gesprekken. 😁

En zo geschiedde het ook gisteravond. Nuenen was deze keer onze eindbestemming. Na een aantal (alcoholvrije! 😉) drankjes zei Ronald dat ik als cadeau voor mijn aanstaande verjaardag een lekkere ijsco bij de plaatselijke ijssalon mocht gaan uitkiezen. En daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen!

Met een tevreden gevoel liepen we de zaak uit:

(ja, klopt: de linkse was die van mij! 🙈 Maar even ‘ter compensatie’: in het bakje rechts zaten ook drie bollen ijs!)

Toen we in de buurt van een ‘benkske’ in het ernaast gelegen parkje kwamen, zagen we dat het middengedeelte ontbrak: 

Op het eerste gezicht zag dat er wel een beetje gek uit, maar toen we lazen wat er op de onderkant geschreven stond, werd het ons al gelijk duidelijk:

Kijk, ik weet dat ik niet meer de jongste ben, maar zó oud ben ik nou ook nóg niet!! 😂

Oh ja, trouwens: sorry, jullie moeten ‘Effe wachte nog’. Mijn nieuwe avontuur wordt echt binnenkort onthuld! 😊